Masaż ciałem o ciało w Amsterdamie, w pokoju ogrzanym na przekór pogodzie

Ciałem o ciało to praca z olejkiem i pełnym kontaktem, co oznacza, że jej ciało niesie tyle masażu, ile jej dłonie. Ciepło przychodzi wraz z kontaktem, zamiast czekać na kaloryfer, który i tak by nie nadążył, a przykryte plecy przestają się napinać w ciągu pierwszych minut. W mieście, które spędza dobrą połowę roku w wilgoci i ciemności, ta kolejność jest całym argumentem za tą rezerwacją zamiast czegokolwiek innego z listy.

Amsterdam Body to Body Massage opiera się na tym jednym fakcie i na bardzo niewielu innych. Ona wyrusza z olejkiem już ogrzanym, własną pościelą i ręcznikiem na tyle grubym, żeby miał znaczenie, a pierwsze, czym się zajmuje po zamknięciu drzwi, to temperatura pokoju. W te rzadkie tygodnie, gdy problem działa odwrotnie, olejek robi się lżejszy, okna się otwierają, a prysznic wykonuje połowę pracy.

Nic tutaj nie jest ułożone według tego, co modne w tym miesiącu. Jest ułożone według tego, co niebo już zrobiło z twoim wieczorem, a to jedyny warunek podróży do tego miasta, którego żaden gość nie wybiera z góry.

Styczniowy wieczór w kamienicy nad kanałem, ciemny od piątej, z zimnem idącym przez deski podłogi, to nie ta rezerwacja co mokry listopadowy czwartek, i żadna z nich nie przypomina jednej z trzech czy czterech lipcowych nocy, gdy poddasze trzyma ciepło jak piec. Każda ma swoją stronę: zimny zimowy wieczór, deszczowa noc, letnia fala upałów, jesień, gdy wiatr się odwraca i przychodzi od IJ, oraz wiosna, gdy światło trwa długo, a miasto się zapełnia.

Przewodniki działają odwrotnie, od pokoju na zewnątrz. Stare budynki i zimne podłogi omawia, o co zapytać recepcję, zanim ona zapuka. Rok w Amsterdamie dla przyjezdnych rozkłada dwanaście miesięcy, deszcz, wiatr, światło i upał, i zaznacza te, w które warto zostać w środku. Przyjazd w deszczu mówi o tym, co deszcz robi z oboma końcami rezerwacji, a olejek, skóra i zimne powietrze wyjaśnia, dlaczego ta godzina inaczej się czyta w lutym, a inaczej w lipcu.